Er det viktig at vi har ein lokal bank i fylket som vågar å tenkje nytt? Vågar å gå nye vegar i jakta på lønnsemd og vekst? Er det viktig med lokal kapital og lokale avgjerde i saker som angår oss og fylket? Er vi gode nok? Stolar vi på vår eigen kunnskap og kløkt? Mitt personlege svar er JA på alle disse spørsmåla. Eg er likevel snar å legge til at vi treng konkurranse og det er sikkert ikkje alle som meinar vi stiller opp når vi skal og bør. Men til lags åt alle kan ingen gjera….

”I morgon vil eg byrja på eit nytt og betre liv, trur eg” sa den folkekjære diktaren Jakob Sande frå Fjaler. I dag går vi i Sparebanken Sogn og og Fjordane helt sikkert inn i ei ny epoke. Vi fusjonerer med Fjaler Sparebank og ønskjer 19 nye kollegaer i Dale og Bergen hjarteleg velkomen!

 Heldigvis er eg så heldig at eg no kan ha med meg banken på mobilen. Eg treng ikkje lenger logge meg på ein PC for å nå nettbanken, men kan  med enkle tastetrykk bruke mobiltelefonen min.  Høyr berre kva som skjedde på ein handletur:

Eg har holdt stilt lenge med meiningane mine om reiselivsnæringa. Det som får meg til å vakne igjen er kronikken til Fjord1-direktør Leif Øverland i Firda kombinert med dåpen av den nye Sognekongen i Balestrand i går. Dette får meg til å ”vakne” med eit smil om munnen og tru på at det likevel er ei lønnsam framtid for reiselivsnæringa – ikkje minst på Vestlandet. 

En av konsekvensene ved å jobbe i bank er at det lett kan antas at du er god på ”renter, lån og sånt”. Og har du i tillegg jobbet i bank i en 10 års tid, kan du med rimelig stor troverdighet lansere deg selv som rene Gjedrem i sosiale settings (les: symøter og andre møter uten en sytråd i sikte).

Hei, eg er Nina og eg kjem frå ein lita vakker bygd, Eikefjord. Her bur eg saman med mannen min Bjarte og våre tre barn. Vi bur på Hagen, ein gard på Storebru, der elva smyg seg mot Osen, og det store havet. Med ny driftsbygning og ammekubesetning vert det ikkje mykje tid til flugefiske, men det kjem nok tid for det og ein dag. I dag er eg i ferd med å avslutte eit viktig kapittel i mitt liv, og ta til på eit nytt.

Å vinne Furore-stipendet på 50.000,- i fjor og vite at eg kunne bruke desse pengane på å vidareutvikle meg og få oppleve mykje med dansen – det var stort. Etter eg mottok telefonen om at eg hadde fått stipendet var det nettopp dette som svirra rundt i hovudet mitt. Kva ville eg oppleve framover? Kor ville pengane føre meg? Kva dører ville dei opne? Å vite at eg framover ville ha eit stort beløp pengar å bruke var eit stort privilegium og ei lette. Det skapte også ei viss kjensle av ansvar og forhåpningar. No gjaldt det å finne dei riktige [...]

De har vel ikkje unngått å få med dokke litt av debatten siste dagane om kven som skaper verdiane her i landet. Min fyrste reaksjon var; ”Nei, ikkje no igjen!” Eg får nesten inntrykk av at med jamne mellomrom er det nokon som likar å yppe til strid ved å sette by og land opp mot kvarandre, noko det svært sjeldan kjem noko godt ut av.

Det er søndag 8. august, og det er like før det braker løs med den åttende festivalen Gloppen Musikkfest arrangerer. Festivalkoordinator Vivann Alme har kontroll på de fleste reisene – inklusive kjøring til og fra flyplassen som i år er Bringeland.  I planen er også prøver, tidspunkt for mat, koordinering mellom ulike ensembler og øvingsrom, pinaostemming m.m. kommet på plass.

I juni lyfta eg på junior verdsmeisterskapet i vektlyfting i Bulgaria. Her rykka eg 159 kg, støyta 186 kg og gjorde 345 kg samanlagt. Med dette tok eg dei nordiske juniorrekordane i rykk og samanlagt, støyten har eg sjølv frå tidlegare. Dette var også kravet til elitepremien, Noregs vektlyftar forbund si høgaste utmerking . Elles fekk eg 8 plass i rykk, 12 plass i støyt og 11 plass samanlagt av 21 deltakarar. 2006 var sist gong Noreg hadde med ein deltakar på Junior VM.