Dei fleste har vel fått med seg at vi driv og feirar byen vår sitt 150-årsjubileum. Vi er plagsamt stolte og høgrøysta og har lagt opp til ei feiring utan sidestykke i eit helt år. Eg er prosjektleiar for festen (”jubileumsgeneral”), og syns vi har fått til ein variert og brei fest med noko for alle. Heilt frå nyttårsfestane, via alle konsert- og musikalhendingane, utstillingane og til dei historiske hendingane no i vår. Det toppa seg no rundt 16.mai, bursdagen, med folkeleg fest fire dagar til ende som samla tusenvis av glade menneske i sentrumsgatene og på torget. Kostymeopptoget på 1.000 menneske var fantastisk! [...]

Eg snudde meg. – Hei, sa ho. – Hei, sa eg. Rommet stilna. Dei 250 stemmene rundt oss forsvann. Det var smilet hennar. Ho var så glad. Så smilande. Så flott.

Dette er overskrifta på ein kronikk i Bergens Tidende 15.01, ført i pennen av Anne Viken. Temaet er den evige fråflyttingsdebatten. Ho sparkar i gang kronikken sin med utspelet til Ingrid Heggø om at tiltaket for å kjempe mot fråflyttingsspøkelset er å omgjere studielånet til tilbakeflyttarane til stipend. Eg er heilt einig med Viken. Snakk om å ta tak i utfordringa på feil grunnlag, i feil ende og utan å reflektere over konsekvensen dette vil gjere for omdømet til fylket.