2,1 milliardar kroner. Eg klarer ikkje heilt å fatte kor mykje pengar dette eigentleg er. Det eg veit er at dette er arvesølvet i Sparebanken Sogn og Fjordane og dermed litt av arvesølvet i fylket. Det er bygt møysommeleg opp gjennom generasjonar med hardt arbeid, god forvaltning og god bankdrift. Summen er identisk med eigenkapitalen eller grunnfondet i Sparebanken Sogn og Fjordane. Forstandarskapet i banken har vedteke at nesten 1,8 milliardar kroner av pengane skal overførast til ei lokal stifting. Dermed blir pengane verande på lokale hender til evig tid.

Den vinden heiter Alfred Bjørlo.

Kanskje Jakob Sande ikkje dikta? Kanskje Gud faktisk heldt fest i Fjaler? Ein frikveld på Kobbeskjeret med ibis og pelikan, med palmer og seder der før det stod bjørk og gran. Eg må nemleg tilstå at det er noko med folket i Fjaler prestegjeld eg ikkje rett forstår. Det er eit eller anna med dei sunnfjordske og jordiske lover som ikkje gjeld rundt Dalsfjorden.

Det var det året som skulle bli så bratt. Alle kurver stupte nedover mot slutten av 2008 og starten av 2009. Vi som har eit stort ansvar for å skaffe pengar til Sogn og Fjordane, budde oss på det verste. Ville finanskrisa føre til store tap i næringslivet og rett og slett mangel på pengar til å halde hjula i gang?

I to veker har eg hatt selskap av ein krabat på 8 månadar.  På desse vekene har han lært seg å krabbe på alle fire og fått tilgang til eit nytt univers. Plutseleg kunne han ta eigne initiativ og  eigne val, søke det nye, det ukjende, det spennande. Han brukte tida godt, heile tida på farten for å føle, smake, erfare både vedakorga, juletreet, støvsugaren, stikkontaktar og alt anna innanfor rekkevidde. Om eit par månadar er lysta til å gå større enn frykta for å falle. Då tek han nye kvantesprang i eigen kompetanseutvikling.