Den vinden heiter Alfred Bjørlo.

I oktober i fjor stod eg i Trivselshagen på Sandane og delte ut stipend til Tarjei Bø. Eg spurte han kva som var målet for sesongen og fekk eit kontant svar; – eg skal slå Bjørndalen! I oktober to år tidlegare var eg i Måløy og presenterte banken sitt næringsbarometer og drista meg til å sette fokus på fornybar energi som eit framtidig satsingsområde for næringslivet i fylket. I den samanheng peika eg særskilt på dei føresetnadane Måløy hadde til å bli eit senter for vindkraft og industri knytt til denne nye energiforma.

Målretta satsingar
Kva har skjedd sidan den tid? Tarjei har slått Bjørndalen i tre løp, fått sitt internasjonale gjennombrot i verdenscupen og tatt OL- gull på stafetten. Måløy hadde dei rette folka til rett tid og har satsa aktivt og målretta på konkrete teknologiprosjekt og har i lag med andre gode krefter fått danna Vindkraftforum Sogn og Fjordane. Vestavind Kraft er blitt eit av dei mest omtala selskapa i fylket og med Erling Holden har Høgskulen og Vestlandsforskning klart å markere seg som ein liten spydspiss innnan fagfeltet fornybar energi. Dette er gladmeldingar i ei tid då vi treng nettopp det.

Her har det vore konkret handling mykje meir enn berre prat og lovnader! Vilje og handlekraft!

Vindkraftforum
Nokre av dei konkrete resultata vart viste  fram for statsråden og næringslivsleiarar frå store nasjonale selskap som Statoil og Statskraft på tysdag. Etter ein rundtur i Teknopollen brukte dei uttrykk som ”Gründer-Norge på sitt beste”, ”ein heilt ny og fantastisk oppdagelse”, ”fantastisk morsomt og interessant”, ”aldri sett maken til pågangsmot”.

No skal vi ikkje la oss blende av gode ord og fine taler.  Den feilen har vi gjort før. Igjen er det ein fare for at dei store miljøa og nettverka rundt NTNU og Sintef i Trondheim og oljemiljøet i aksen Stavanger-Bergen stikk av garde med både tilskota, kontraktene og arbeidsplassane. Men for ein gong skuld har vi gjort som Tarjei Bø. Vi har sett oss store mål. Vi trener og gjer det som skal til for å hevde oss. Vi viser oss fram og vågar å ta opp konkurransen med dei beste i verda. Vi har sjølvtillit og vi er offensive!  Akkurat den gode kjensla hadde eg i Måløy på tysdag.

Kva med resten av Nordfjord?
Ein liten refleksjon til slutt.  Kvifor heng ikkje heile Nordfjord seg på den driven som Måløy Vekst no har skapt? Er ikkje dette tida for å samle heile Nordfjord i ei næringsforeining? Hadde eg vore ordførar i Eid, Gloppen, Hornindal eller Stryn hadde dette vore eit tema eg hadde meldt inn til Nordfjordrådet på fyrste møte. Her er driv, her er kompetanse, her er nettverk, her er handlekraft.  Mannen bak heiter Alfred Bjørlo og må så snart som mogeleg få større armslag til glede for Måløy og heile fylket!  Hugs, det er  ”Bjørndalen ” vi konkurrerer med!

Torsk og andre kvitfiskartar har opplevd kraftig prisfall som følgje av finanskrisa. Lakseprodusentane derimot har berre høyrt om denne krisa i media. Dei tener pengar som aldri før, og analytikarane spår at næringa har tre gullår framfor seg. For ein bankmann som meg er dette berre heilt fantastisk. Men når ting er nesten for godt til å vere sant, er det då ikkje på sin plass å undersøkje litt nærare ?

Etterspørselen etter laks aukar. Det er eit godt og sunt produkt, og den raude fargen gjere til at laksen tek seg godt ut i fiskedisken. Vi har eit eksportørkorps som gjer ein framifrå jobb med å selje laksen i alle krikar og krokar rundt om i verda. Eksportverdien passerte 20 milliardar i fjor.  Slaktevolumet var 856.000 tonn, ein auke på heile 15 % frå året før.

Ein erfaren bankmann frå Ålesund sa til meg at marknaden vil tole ein årleg vekst på inntil 5 % utan å oppleve prisfall. Og her er vi i kjerna til kvifor norske oppdrettarar no tener gode pengar. Den globale produksjonen etter laks aukar ikkje. Det er den andre store lakseprodusenten i verda, Chile, som er nede for teljing etter omfattande sjukdomsproblem. Chile hadde ein stor vekst i sin produksjon. Mange meinte den ikkje var berekraftig, at bomba snart ville detonere. Smellen vart langt  kraftigare enn forventa.

Ikkje berekraftig ?
Frå fleire hold blir det hevda at heller ikkje norsk oppdrettsnæring er berekraftig. Næringa slit med problem som sjukdom, lakselus og rømming. Er ikkje denne milliardnæringa berekraftig ? Er den i ferd med å få eit dårleg omdømme ? Eg trur Chile vil komme sterkt tilbake. Kva må til for å sikre norsk oppdrettsfisk sin posisjon i marknaden ? 

Svara vil vi få under Havbrukskonferansen i Florø i dag, der Fiskeri- og kystminister Lisbeth Berg – Hansen og andre sentrale personar i næringa deltek.

Yngve Thorsen

Det er midt i vinterferieveka, og mange av oss har fleire flotte skiopplevingar bak oss, anten det er på “bortover” eller “nedover” ski. Ein fantastisk vinter med snø, sol frå skyfri himmel og kulde som bit lett i kinna, har sett fart på mange foreldre, born, turløparar med Birken-sekken på ryggen og ikkje minst pensjonistar med matpakke og termos i solhellingane.

Dette er eit gjesteinnlegg frå Administrasjonssjef i Sogn og Fjordane skikrins, Yngve Thorsen. Skikrinsen er ei av dei mange særkrinsane banken har ein samarbeidavtale med.

I tillegg registrerer vi fleire unge lovande utøvarar som trenar fram mot sesongens store mål! Med andre ord er heile verdikjeden i norsk skisport er representert, samstundes som vi har sett over halve OL i Vancouver.

Vel vel…….OL i Vancouver er greit nok, men det er først og fremst den lokale skiidretten i Sogn og Fjordane som engasjerar meg!  No skal vi ta pulsen på skisporten i Sogn og Fjordane!

FIS-renn på Jølster
I dag har eg vore på FIS-renn i alpint på Jølster – det første internasjonale rennet i alpint i Sogn og Fjordane på omlag 20 år.
Denne veka har mange av dei kommande alpinstjernene i Norge sett kursen mot Vestlandet og Jølster. Jølster og Voss har nemleg inngått samarbeid om å avvikle fem FIS-renn, fordelt på to slalåmkonkurransar i Jølster Skisenter samt tre renn på Voss.

For alpinsporten i fylket er eit slikt arrangement eit skikkeleg løft. Det er mange formalitetar som må på plass, men alpingruppa i Jølster IL har gjort jobben på ein framifrå måte. I dag bestod dei testen med glans, men utan samarbeid med alpinmiljøa i Førde, Sogndal og Haugen  ville ein hatt vanskar med å gjennomføre eit slikt arrangement.

Som administrasjonssjef i skikrinsen er det kjekt å sjå at alpinmiljøa etterkvart finn kvarandre på tvers av klubbgrensene – slik skapar vi idrettshistorie i fjordafylket og slik set vi alpinsporten i fylket på det nasjonale kartet.

Første konkurransedag var det strynejenta Drude Aarnes Sørgård som stod for den beste prestasjonen, ho køyrde ned til ein sjette plass i det celebre selskapet.

Junior NM i Stryn
Allereie kommande veke er det på nytt klart for eit stort arrangement i fylket, denne gongen er det den røynde arrangørduoen IL Veten og Markane IL som inviterar til junior NM i nordiske greiner på Ullsheim og Nordfjord Fritidssenter. Det er no ti år sidan sist det vart arrangert junior NM i Stryn, og den gongen var det hyaren Roger Aa Djupvik som var den store lokale “helten”. No ser vi fram til at våre unge lovande utøvarar på nytt skal få konkurrere på “heimebane” mot resten av norgeseliten.

Og vi har sjølvsagt fleire utøvarar som kan gjere det skarpt, og her er det berre å ramse opp namn som: Anders Fannemel, Trygve Henden Gaasø, Thomas Evjestad, Hallvard Evjestad, Martin Hegrenes, Håvard Gutubø Bogetveit, Knut Olav Øygard, Eivind Øygard og Johannes Thingnes Bø. Alle desse kan i sine beste stunder ta medalje, utan at eg skal legge noko unødvendig bør på deira unge skuldre.

Det som til sjuande og sist imponerer meg aller mest når ein skal ta pulsen på skisporten her i fylket, er den enorme dugnadsinnsatsen som blir lagt ned dag ut og dag inn for at unge og gamle skal oppleve gleda ved å gå eller renne på ski. Det gode og målretta arbeidet som blir gjort rundt omkring i laga med fokus på anlegg, utvikling av unge utøvarar, målretta trening og gjennomføring av arrangement gjer at skisporten i fylket står sterkare enn nokon gong tidlegare. Det er dei nemnde arrangementa og utøvarane eit godt døme på!

Med ynskje om ein fortsatt fin vinterferie!

Foto Almenning

Etter godt og vel eit år i Sparebanken Sogn og Fjordane, og like lenge som Kongleriketansvarleg i Gloppen, har eg gjort meg opp nokre tankar om banken sitt engasjement mot dei yngste kundane våre. Eg er sjølv mamma til 3 små viltre krabatar som kvar dag skal aktiviserast og fylgjast opp, gjerne få tilført ein porsjon sunn fornuft og forhåpentlegvis bli oppdregne til skikkelege folk.

Å seie at Kongleriket er ein viktig del av barneoppdragelsen er nok å dra den litt vel langt, sjølv for ein ihuga tilhengjar som meg sjølv, men viktig å ha ein bank som engasjerer seg, og som ynskjer å vere noko meir enn berre ein bank. Kongleriketkonseptet byggjer på det eg vil kalle sunne verdiar; skape gode opplevingar for born og foreldre. Vi vil ha dei ut i naturen, aktivisere dei og utfordre nysgjerrigheita og kreativiteten i dei. Fokuset skal ligge på sjølve opplevinga, og ikkje nødvendigvis på det å få noko. Det er det vi ynskjer skal vere sjølve essensen i Kongleriket.

Det er ganske nøyaktig 2 år sidan konseptet Kongleriket blei introdusert for kundane våre, og sidan den gong har det vore mange Konglearrangement rundt om i heile fylket. Kreativiteten til oss tilsette har òg vorte sett på prøve meir enn ein gong, men eg dristar meg til å seie at resultat så langt har blitt ganske så bra. Ikkje berre takka vere oss banktilsette, men òg takka vere dei god sponsorsamarbeida vi har. Med fleire av idrettskrinsane på laget har aktivitetsnivået vore høgt mange stadar – året rundt – med Konglerebus, Kongleskicross, Kongleorientering, Konglevandring og mykje, mykje meir. Heilt kongle! Seier eg.

Og 2010 skal ikkje bli noko dårlegare år! For når det kjem til stykket er det gode opplevingar og artige episodar som betyr noko, minner ein kan ta med seg vidare og som ein både undervegs og i ettertid set pris på. I tillegg til dei ulike aktivitetane Kongleriket har rundt omkring i fylket, har vi det vi har kalla Kongleveker. Gjennom Konglevekene ynskjer vi å gjere sparing til noko kjekt. Det å kome i banken skal vere ei positiv oppleving som både oppfordrar til meir sparing og som ufarleggjer dette med bank og økonomi. Vi skal rett og slett kose oss!

I 2010 blir det to kongleveker, der den fyrste går av stabelen allereie 22.- 26.februar. Desse vekene ynskjer vi òg å bevisstgjere born på områda miljø og helse. I tida som kjem vi til å få på plass fleire aktivitetar og interaktivitet rundt sparing og det å lære seg verdien av pengar. Vi ønskjer gjennom gode opplevingar og barnevennleg økonomifokus, å vere med å ta ansvar og leve opp til visjonen vår om å vere ei drivkraft for fylket, – også for dei minste.

Og sjølv om det er vi som foreldre som lyt ta dei harde kvardagskampane og syte for at ungane våre blir ”skikkelege folk”, vil banken gjerne hjelpe til og legge til rette. Og som med så mykje anna gjeld det å begynne tidleg.

Eg kjenner gleda i kroppen. Det er mange timar sidan eg var i Florø, men gleda eg opplevde i går sit igjen endå. Dagen begynte alt 05.00 – den trengte ikkje det, men spenninga hadde inntatt kroppen. Det var dagen for banken sitt UngNo arrangement i Florø. Nina hadde snakka så varmt og stort om dette, og eg hadde store forventingar. Den dama er sjølverklært høg på UngNo, og dèt smittar.

-Det var eit vendepunkt for meg, då eg skjønte at ein skal gje framfor å krevje, fortalde Stig Omland opent. Stig gav mykje av seg sjølv. Elevane satt på stolkantane. Dei følgde med og kjente seg igjen i Stig si historie. Vi fekk høyre at vi kan måle vår eiga lukke ut i frå vårt forhold til andre personar. Dei siste hettene og luene blei tatt av – han hadde salen si fulle merksemd.  Stig utfordra – vi har alle ansvar for å integrere dei som fell utanfor. Det Stig snakka om var alvorleg, men alle var med – dette var viktig, det traff oss alle.

Brått var det impulsdans på scena. Marte heite ho, jenta som let seg utfordre i Stigs sjølvtillitstest. Ho svinga seg verdsvandt rundt på scena.

Men den bodskapen som kanskje sat best var: Klemming er viktig – ein klem kan snu nokon sin dag!

Showbizz
Alex Rosèn var dagens trekkplaster. Han innfridde i kjend showbizz stil med ei reise i eigne erfaringar. Den eine augeblinken var vi i Kongo med Dave – dyrenes konge, neste på havet med 30 meter bølger og 4000 flasker vodka over oss. Alex var sjef – ingen fekk nok av han!
Eg var spent når eg køyrde utover til Florø om morgonen. Spent på korleis desse ungdommane i Florø var, spent på korleis dei ville oppleve arrangementet, men også spent på den jobben eg skulle gjere. Spenninga er vekke no. Smil, glede og ikkje mist klemming prega dagen for ungdommane og alle oss andre. Rett bak ligg alvoret – ansvaret for eiga framtid, ansvaret vi har for våre medmenneske og alle dei vanskelege vala som krev mot.

I dag er ein ny dag. Gleda eg kjenner på den skal eg ta med meg – den skal eg gje vidare. Eg har skjønt det no – det viktigaste er å gje.

UngNo Seminar i Florø 17.februar

Det er ikkje fordi eg har ordet slik i mi makt, at eg har fått blogge på meirennbank. Det heng nok meir i hop med at eg er veldig gira på UngNo! Du lurer kanskje på kva det går ut på?   UngNo er eit slags ”Temposeminar” for ungdom ved den vidaregåande skulen. Vi prøver å trekke fram gode ting ved Florø, vise dei kva som er mogeleg,  inspirere dei, og ta ungdommen på alvor.

UngNo skal vere med på å skape relasjonar, kanskje lettar det  valet deira om nokre år, når dei skal søke jobb, og vi vil ha dei tilbake. Kvalitetane til Sogn og Fjordane er kanskje ikkje dei som er høgast rangert når ein er ung og det kriblar av eventyrlyst. Men har vi då ha sådd spira om ein bratt karrierestige, spanande jobbar og eit godt miljø, så er gjerne sjansen større for at dei vender nasa heimover.

Vi håper UngNo seminaret skal gjere inntrykk på ungdommane. At dei skal hugse dette som ein ”feit” dag, når dei sit i Oslo, Bergen, eller for den del på andre sida av jorda – med nasa langt nede i psykologi, fysikk eller marknadsanalyse.

Med  eit felles mål om å engasjere ungdommen, fekk vi med oss Næringsfond for ungdom i Flora og Ungt Entreprenørskap, i tillegg til støtte frå Sunnfjord2020 og Fylkeskommunen. Det viser at ved å samle kreftene kan vi utrette så mykje meir, og dette  gir meirsmak! Les meir om UngNo seminaret her.

Det er andre gong vi har eit slikt arrangement i Florø og Måløy hadde sitt første UngNo seminar i fjor. Vi håpar vi har sett nokre spor. Vi ynskjer å bli med på å løfte fram det positive. Med rett fordeling av innovasjon og tradisjon, skal vi bygge stoltheit. Så til alle dei som klagar i avisene, ikkje ”kødd” med bunaden min – den har mor mi brukt halve vinteren 1990 på å falde og brodere, og den ber eg rakrygga ved kvart ein høve!

Har du køyrt mot klarblå himmel i vest ein vintermorgon – på veg til ein jobb som gir deg utfordringar i mangfald, så har du nok, som eg, eit sterkt ønskje om å opne auga til alle som ikkje har sett denne fantastiske skatten. Sogn og Fjordane har mange av verdas beste arbeidsplassar, og eg jobbar på ein av dei!

Det syder i HAFS. Stort oppmøte under karrieremessa i Fjalerhallen 09.02.10

Kanskje Jakob Sande ikkje dikta? Kanskje Gud faktisk heldt fest i Fjaler? Ein frikveld på Kobbeskjeret med ibis og pelikan, med palmer og seder der før det stod bjørk og gran. Eg må nemleg tilstå at det er noko med folket i Fjaler prestegjeld eg ikkje rett forstår. Det er eit eller anna med dei sunnfjordske og jordiske lover som ikkje gjeld rundt Dalsfjorden.

Naturstridig?
Eller tykkjer du det er naturleg med eit verdsgymnas med elevar frå over 80 land i Flekke? Tykkjer du det er heilt sjølvsagt at nettopp her var den plassen i landet der ein lengst klarte å få ski- og skoproduksjon til å løne seg? Eller kva med landets første jenteskule, er det ikkje litt rart at Nikka Vonens Pikeskole starta opp i Dale? Eit kunstnarsenter med utøvande kunstnarar frå heile Norden på Dalsåsen, kvifor akkurat der?

Nei blir ja
Eg minnest ein flott mann med alpelue som heitte Magne Bjergene. Han tok aldri eit nei for eit nei og realiserte UWC og Hauglandsenteret. Dei som kjempa for Dalsfjordbru og industri på Lutelandet må ha henta mykje inspirasjon frå den mannen. Etter mange tiår med nei, gav overmakta opp og sa ja.

Ny bankveg
På tysdag var det styret i Fjaler Sparebank som gjekk nye vegar. Dei vil legge eigenkapitalen i banken over i ei nyskipa stifting som dermed kan forvalte over 20 millionar i kontantar og eige ”bankaksjar” for 106 millionar kroner i Sparebanken Sogn og Fjordane. Det blir heilt sikkert mange utbyttekroner til gode formål i Fjaler i åra framover. Men det viktigaste for det framsynte styret er å få den største næringslivsbanken i fylket til å ta over bankdrifta i Fjaler når vekstimpulsane frå bru- og industriutbygging skyt fart. Eg tippar at forstandarane, som skal ta den endelege avgjerda om ein månads tid, vil kome til same konklusjon.

Det er stadig grunn til ein fest i Fjaler.

Bankbygget og brua i Førde

Det var det året som skulle bli så bratt. Alle kurver stupte nedover mot slutten av 2008 og starten av 2009. Vi som har eit stort ansvar for å skaffe pengar til Sogn og Fjordane, budde oss på det verste. Ville finanskrisa føre til store tap i næringslivet og rett og slett mangel på pengar til å halde hjula i gang?

I dag ser vi oss tilbake og summerer opp. Det gjekk ikkje så verst, som vanleg i Sogn og Fjordane i krisetider, hadde eg nær sagt. Sjølvsagt har det vore og er beintøft for mange eksportbedrifter i fylket. Hjulfabrikken Fundo gjekk konkurs og metallverka til Hydro i Årdal og Høyanger har hatt underskot i hundremillionarsklassa. Skipsverfta i Florø og Hyllestad har sagt opp og permittert, mens byggebransjen har ridd stormen av.

Utlånsvekst
Dei aller fleste av oss har vore i fast arbeid som før og hatt betre råd enn før. Det beste talet på det er at Sogn og Fjordane hadde den lågaste arbeidsløysa i landet ved årsskiftet. Dette har vi også nytt godt av i banken. Vi har lånt ut meir pengar til privatkundar enn nokon gong. Veksten i 2009 var på 1,3 milliardar kroner, eller vel ni prosent. Statistisk Sentralbyrå fortel at den generelle kredittveksten i norske hushaldningar var på sju prosent dette året. Dette fylket, som ifølgje mange avisinnlegg i det siste, er både sidrumpa og fullt av fjøsnissar, hadde ein sterkare utviklingstrend i finanskriseåret 2009 enn landet sett under eitt.
2000 nye kundar
Eit anna døme på det er at veksten i banken vart desidert størst på ”heimebøen.” Mens vi dei siste åra har lånt ut like mykje i Oslo og Bergen som her heime, var det ein klar snunad i fjor. For første gong på lenge var det først og fremst i Sogn og Fjordane at kundane våre lånte pengar og såg lyst på framtida. Sparebanken Sogn og Fjordane fekk 2000 nye personkundar dette året, og eigedomsmeklarselskapet vårt formidla fleire sal av husvære enn nokon gong.
Ny vekst
Vi tapte meir pengar i næringslivet enn året før. Det skulle nesten berre mangle sidan vi er ein næringslivsbank og har vore gjennom ei internasjonal finanskrise. Men veksten i privatøkonomien og sterk kostnadskontroll gjorde at vi likevel kom i mål med eit relativt bra resultat. Dermed kan vi halde fram med å støtte lagslivet og kulturlivet i fylket med mange millionar kroner. Og vi kan stå på vidare med hovudjobben som er å hente 11 milliardar kroner til vekst og utvikling i Sogn og Fjordane.

- Hei hei, seier ho igjen og tek meg i handa.
- For eit flott smil du har, glepp det ut av meg før eg får tenkt meg om.
Ho smiler endå meir.
- Takk.

Stillhet.

Eg står der som ein idiot. Kva er det eg driv med? Her skal eg selge banken, traineestillingar, fylket og prøve å overtale jenta til å flytte heim. Eit vakkert smil – og eg skiftar planet.

Eg får sagt namnet mitt, men høyrer ikkje etter når ho føl opp med sitt. Ho slepp handa mi.
- Eg syns egentlig det virker som ein ganske kul bank det her seier ho og peiker på messeveggen vår.
- Å? seier eg, med ein alt for overraska tone.
Framleis idiot.
- Ja, er  den ikkje det då? Ho smiler igjen.

Vi er på eit hotell i Oslo. Ute er gatene skitne og glatte. Inne er det «karrieremesse». Framtidsfylket er i byen med eit klart mål. Få dei heim. Få dei heim. Bidreg eg no?

- Den er jo litt kul, seier eg. Vi som jobber der har det iallfall trivelig på jobb!
Eg begynner å forstå kva eg driv med igjen. Men trivelig? Kva er no det for eit ord? Trivelig.
- Ja, for den profilen der syns eg er dritstilig. Ho syngedama og han kokken har eg sett. Eg liker dei.
- Du gjer det ja? Vi jobba veldig mykje med dette. Kjekt å høyre at du liker det!
- Og så er den Facebook sida ganske kul. Tenk at ein bank, frå Sogn og Fjordane er på Facebook.
Ho ler. Latteren er trillande. Seier Sogn og Fjordane med ekstra trykk på orda. Overraska? Imponert?

Ho blir vakrare, men på ein annan måte no. Interessant.

- Eg trur eg har lyst å jobbe her, seier ho. Litt meir alvorlig.
Denne gongen er eg ikkje overraska. Meir med.
- Så du tenker på å reise heim?
- Ja. Eg har jobba her i Oslo i eit halvt år. Det er ikkje heilt som eg trudde.
Ho beveger seg litt urolig. Eg har eit spørrande blikk.
- Det er så mykje styr og mas. Stress liksom – og skitten snø!
Latteren triller igjen. No smiler eg. Eg er einig.

Men ho fortel ikkje alt.

Vi har namneskilt på oss. Alle har det. Ho har ein handskriven lapp klistra over venstre bryst. Ho er ein av dei som berre har kome innom, ikkje påmeldt. Ho er ikkje så høg, og lappen er krøllete. Eg bøyer meg litt ned og les namnet hennar – men gløymer det like fort.

Ho er brått litt uroleg. Det var vist eit ømt tema – kvifor ho vil heim.

- Tusen takk for at du tok deg tid til å prate med meg! Eg kjem – ein gong. Då vil eg jobbe her! Smilet er der igjen. Så vakkert. Ho snur seg og går. Skitne støvlettar. Skitne Oslo.

Kva var det ho eigentleg ville? Kva var det eg eigentelg gjorde? Ho sa lite, eg sa mindre, men det slår meg – det er håp for dette fylket. Det er håp når slike vil heim.

Det er ikkje så nøye kva grunn dei har for å kome eller kvifor dei vil reise frå staden dei bur no.
Berre dei kjem.
Det er ikkje nøye kvar dei vil jobbe, kva dei meiner eller kva dei tek med seg.
Berre dei kjem.

Berre ho kjem.

Medan diskusjonane går om kompetansearbeidsplassar og omdømme, blir det samtidig jobba jamnt og trutt for å utvikle dei miljøa vi har.  Nett no er det ledig to kjempegode og viktige jobbar i finansmiljøet i Førde.  Gjensidige Bank søkjer etter direktør for nettbanken sin, og Aud Ingrid i Fjord Invest Management søkjer etter ein kollega med leiar- og styreerfaring som også blir tilbydd partnerskap i selskapet.

Eg er så heldig å ha fått lov å følgje utviklinga i båe disse verksemdene på nært hold og veit kor mykje arbeid det er å utvikle slike nyetableringar til lønnsame og stabile arbeidsplassar.  Difor er det ekstra gledeleg å sjå resultata og konstatere at vi gjennom samarbeid med andre aktørar og dyktige tilsette i dag kan tilby slike jobbar i fylket vårt.  Den største utfordringa er faktisk å finne dei rette personane.  Det har det vore så langt, det vil det også vere i framtida.  Både Gjensidige Bank og Fjord Invest er komne dit dei er i dag fordi ein så langt har klart akkurat den jobben. 
Men det stoppar ikkje med det.  Vi må ha fleire dyktige folk.  Vi må fyrst og fremst ha fleire dyktige leiarar.  Då nyttar det ikkje berre å flytte dei mellom eksisterande verksemder.  Vi må finne nye talent.  Nokon utviklar vi sjølve, som Hallvard som blei nominert blant 10 på topp av unge leiarar sist  veke.  Men vi må også få andre som vil satse og utvikle seg i fylket.  Er du ein av disse sjølv, eller veit du om nokon?  Vil du vite meir? 

Her er linken til annonsene :

Gjensidige Bank

Fjordinvest

Kanskje finn vi kandidatar på jobbmessene til Framtidsfylket, som startar i Oslo på måndag.  Eg gledar meg til å sjå mange av dokke der.  Kanskje burde vi med utgangspunkt i Framtidsfylket utvikla eit profesjonelt rekrutteringsselskap i fylket?  Det er litt synd at vi ikkje har eit lokalt alternativ men må til Bønes Virik i Bergen for å få hjelp  til å rekruttere kompetente folk til eige fylke.

Eg håpar på mange gode søkarar både til Fjord Invest og Gjensidige Bank!