Svangerskapet mitt var kort. Bokstaveleg talt. Eg surra først litt rundt i hovuda på Bodil og Karl hos Miksmaster (skaparane av dei fleste bankkorta her i landet). Bodil har flotte, svarte krøller og veit alt om korleis eit velskapt bankkort blir til. Og Karl er han som tar teikna meg og gått med meg i magen, so og seie. Kult – for han er eigentleg frå Canada og veldig flink til å designe, difor er eg litt internasjonal og potensielt kreativ, på eit vis.

Eg er altså eit bankkort. Og sidan eg er vestlending, så veit eg kva eg vil: eit moderne kort, men lokalt på same tid. Det er viktig å vise kvar ein kjem frå, og ikkje vere som alle andre – også om ein er kort. Sjå berre på Moods of Norway og Kari Traa, til dømes. Så både natur og kultur frå Sogn og Fjordane måtte vere med.

Før eg kunne bli ordentleg fødd, måtte eg innom ein som kalla seg Visa og ein annan som heitte Mastercard. Trur det kanskje var litt det same som ultralyd, på eit vis. I alle fall leita dei med lykt og lupe etter feil. Men eg kom sjølvsagt gjennom testen med glans og var klar for nye eventyr. Plastic fantastic! At eg var klar, tykkte nok også dei i Sparebanken Sogn og Fjordane, for vips så fekk eg vende nasa mot varmare strøk. Veit du at bankkorta blir fødde i Andorra? I eit lite fyrstedøme i Pyreneane som består hovudsakleg av fjell, og der har TAG Systems ein stor kortfabrikk.

Historia om korleis eit bankkort blir fødd er ganske kompleks, så vi tar kortversjonen her. Fleire tynne PVC-lag med Karl sitt design blir smelta saman og pynta med all slags glitterpartiklar. Kanskje til og med med hot-stamping. Det er alt dette stasjet Bodil er så innmari god på. Ho med dei flotte krøllene, hugsar du. Ho er forresten ofte i Andorra og ser til at alt blir som ho og Karl har tenkt. Og då blir det, det!

Dei første nettene etter fødselen var eg i eit hvelv med ein masse andre nyfødde kort. Mykje bråk på sånn ei lukka fødestove, i grunn. Men eg trefte både tippe-spesialistar og ein haug med atletiske treningskort. Så kjedeleg vart det aldri. Og vi vart testa opp og i mente. Nokre vart stemte ut, men vi vestlendingar er staute og gjekk rett vidare. Forresten er kort ferskvare, seier Bodil. Blir vi liggjande for lenge på lager, blir vi porøse og vanskelege å ha med å gjere. Så her er det berre å komme seg i gang med livet! Passar meg bra. Ferda til Noreg var sytalaus i verditransport, og plutseleg var eg i Mo i Rana. Av alle ting! Og tenk – her fekk eg min aller første ”makeover”! Plastic fantastic! Eg gjekk frå å vere eit vakkert, men tomt skal - til å få personlegdom og attitude. Og ein eigar. Kjempespennande å sjå kven som vil ha akkurat meg i lommeboka si. Eg fekk namn på magen og magnetstripa mi vart full av viktig informasjon som eg skal passe godt på. For ikkje å gløyme chipen. Det er berre så ”yesterday” å ikkje ha chip, altså. Alle dei nyfødde bankkorta får det no til dags.

Så no pakkar eg snart saman att og gir meg ut på nye eventyr. Kort er kort, tenkjer kanskje du? Eller kanskje ikkje? For meg er det no historia eigentleg startar…

PS: Vil du sjå dei nye bankkorta våre som er klare over sommaren, finn du dei på Flickr.

I går sykla over 30 leiarar og mellomleiarar i banken til leiarmøte på Skei. Dei kom frå Årdal, frå Stryn, Eid og Førde og gjennomførte første del av leiarsamlinga i fylkets mest sentrale rundkøyring – der Rv5 og E39 møtest på Skei i Jølster. Her er kommentarar frå 4 sprekingar:

Helena Igelkjøn, leiar Internasjonal betaling og finansiering: ”For å vere heilt ærleg så tenkte eg før eg  reiste, at vi ser kva som skjer, eg prøver no… Har faktisk ikkje hatt sykkelen framme på 2 år. Då eg skulle til å sykle på min rosa (!) offroad sykkel, oppdaga eg at begge dekka var flate. Typisk! Men kva har ein gode kollegaer til? Eg fekk rask assistanse av dei kyndige sykkelreparatørane  Kjetil  og Jan Arne. Og ikkje nok med det, i tillegg til å ordne dekka, reiv dei av skjermane og nokre andre småting på sykkelen – slik at eg berre hadde det mest nødvendige att… Folk hadde vel ikkje heilt trua på at eg skulle komme meg så langt avgarde med denne sykkelen, men eg bestemte meg for å vise dei at dette går! Eg og Janne danna baktroppen i pulje to, og eg er veldig godt nøgd med eigen innsats. Turen var tung (2t og 20 min), men ikkje så gale som eg hadde trudd”.

Torbjørn Orheim, salsleiar Flora: ”Før eg starta var eg ein smule skeptisk – men det gjekk mykje betre enn forventa – både form og utstyr tatt i betraktning. Spesielt var det veldig godt når turen var over. Turen gav faktisk litt meirsmak – eg burde kanskje gjere meir av dette? Ein av dei første tankane som slo meg når eg kom fram, var at dette må eg legge på Facebook…”

Odd Kjetil Tonning, salsleiar Hornindal/Stryn: ”Før turen starta, tenkte eg at det var synd at det ikkje var finver – men som evig optimist var eg like blid likevel. Opp Utvikfjellet var det litt tungt, måtte ha nokre pausar, men tenkte at eg må komme meg på toppen, for der står Firda og ventar – eg må rekke dei før dei fer. Eg er ein gut som ikkje skyr å vere litt i rampelyset.  Alltid godt å komme opp på Utvikfjellet uansett, altså ,og turen ned frå fjellet var herleg, om enn litt kald. Når eg såg alle kollegaene som stod i rundkøyringa og heia meg fram dei siste meterane, så tenkte eg berre: eg e framme!!!!!”

 

Kjell Sandnes, Direktør Risikostyring: Som Risk Manager i banken, tenkte eg sjølvsagt nøye igjennom sjansen for å bli påkjørt, så eg investerte i raudt blinklys som vart festa framme på sykkelen. Klok av erfaring starta eg tidleg (kl 07:15) – rekna med at eg kom til å bruke ein del meir tid pga. vinden. Eg starta friskt og drog pulja mi opp til Bruland, medan Ragnar (67 år!) drog resten. Det var ein flott tur – og gruppa innvilga seg til og med ein kaffipause på Statoil. For meg var dette eit turritt og ikkje eit temporitt; det er viktig å poengtere. Kjekt å komme risikofritt fram til Skei – og so fekk eg medalje!”

Vi seier berre – vel blåst!

 Sjå fleire bilde på Facebooksida vår.

I marknadsavdelinga i banken er det kjekt å jobbe. Her er rom for kreativitet, høgt under taket og vi får utvikle oss. Difor gleder vi oss til å gå på jobb.  Visjonen vår om å vere ei drivkraft for fylket og ei spesiell satsing på digitale kanalar og sosiale media i 2010,  gjer at vi kan vere mykje meir enn berre bank. Og det er kjekt!

Vi kan til dømes prioritere å vere ein aktiv medspelar på arrangement vi har saman med samarbeidspartnarane våre. Kjekt å vere saman med dei kreative ungdomane på Ungt Entreprenørskap si fylkesmesse førre veke. På Facebooksida vår ligg ein video med spontandansen under messa.

I ly av den kalde vinteren vi har hatt i år, har vi rett og slett prøvd å spre litt glede. No i mars har vi delt ut 600 små gledespakkar rundt omkring i fylket. I dag finn du dei i Sogn. Vi vil rett og slett teste kor glad du kan gjere nokon for 25 kroner.  Dersom finnarane deler opplevinga med oss på Facebook , er det kjekt, men det er ikkje målet i seg sjølv. Førre veke inviterte vi til massedans på Førde Torg.

Vi har 7.974 Facebook-tilhengarar og er kåra til ein av dei 20 ”most loved banks” i verda på Facebook fortel bloggen Visible Banking. Vi har våga å vere transparente og møte brukarane på deira premissar. Engasjement i sosiale media kostar ikkje så mykje i reine investeringar, men krev at vi engasjerer oss og følgjer med på det tilhengarane våre meiner. Den prosessen er berre kjekk – den og.

Til slutt ei lita oppmoding:  Å glede andre treng ikkje koste noko i det heile tatt.  Eit smil, ein kompliment eller ein klem er nok.  Heng deg på og gjer nokon glad, då vel!

Dette er vår Mette. Mette spelar i Gaularspelet og Bygstadrevyen, og på Flygelhorn i korpset i Bygstad. På jobb i marknadsavdelinga spelar ho på mange strengar – som t.d. dei på F: fontar, fargar,  flash, facebook… Mette er ein ressurs. Ho er aktiv og kreativ.

Som grafisk designar i eit av dei største fagmiljøa innanfor marknadskommunikasjon i fylket, får ho bryna seg på alt frå flashannonsar, eigedomsprospekt og årsmelding til publisering på Facebook, ”twitring” og utvikling av nettsidene kongleriket.no. Ingen dagar er like og tempoet er høgt. Men det trivst ho med. I Førde har ho 7 nære medarbeidarar å spele ball med – og nesten 300 til, spredt rundt i fylket og i Bergen.

Vi har mange sterke fagmiljø i banken. Marknads- og kommunikasjonsavdelinga er berre eit døme. IT, økonomi og risiko er andre. Vår visjon er å vere ei drivkraft for fylket. Vi trur at ein viktig del av dette er å bygge opp sterke fagmiljø og kompetanse lokalt. Difor er vi både bank og meir enn bank.